آخرین ویرایش ۱۲ مهر ۱۴۰۱
پرسش های متداول
برخی از ملاک ها و معیارهای اینگونه صنایع به اختصار از این قرار است: • افراد و نیروهای با تحصیلات بالا را استخدام کرده و بافت اصلی آنرا متخصصین و مهندسین تشکیل میدهند. • نرخ تغییر تکنولوژی محصولات شرکت نسبت به دیگر صنایع بیشتر باشد. • بودجه مناسب و مشخصی صرف تحقیق و توسعه در شرکت شده و نسبت هزینه های پژوهشی به کل هزینه ها از صنایع مشابه بالاتر باشد. • ارزش افزوده ایجاد شده به مراتب بالاتر از سایر صنایع مشابه است. • میتواند از تکنولوژی برای رشد سریع خود استفاده کند. • مزیت رقابتی آن نوآوری در محصول یا خدمات فناوری است. • چرخه عمر تکنولوژی در مراحل اولیه طولانی و پس از مرحله رشد، کوتاه است. • عملیات و فرایندها دوستدار محیط زیست و فاقد آلایندگی (خاک، آب، هوا و صوت) هستند. • در بازه زمانی مشخصی دارای محصولات جدید بوده و یا محصولات قبلی را ارتقا دهند.
واحدهای تولیدی با محصولات Hi-tech (تولیدات سفارشی )که ارزش افزوده محصولاتشان بالا باشد، زمین کم نیازداشته باشند، تولید انبوه حجیم نداشته و تولیدشان مبتنی بر نیروی متخصص باشد. • واحدهای تحقیق و توسعه صنایع(R&D) • مراکز تحقیقاتی و آموزشی • مراکز خدماتی تخصصی و عمومی: آزمایشگاه، دفاتر خدمات بازرگانی و حقوقی، دفاتر مشاورهای و کارگزاری، خدمات رفاهی و... لازم به ذکر است هرگونه آلایندگی زیست محیطی بیش از استانداردهای شهری در پارک ممنوع است.
پذیرش در پارک علم و فناوری در سه مقطع اصلی یعنی، دوره رشد مقدماتی، مراکز رشد علم و فناوری و پارک علم و فناوری شیخ بهایی است که میتوان گفت پذیرش در هرکدام از این سه مرحله شرایط خاص خود را دارد اما میتوان به ایده نوآورانه مبتنی بر فناوری و با رویکرد اقتصادی، برنامه کاری و متناسب با موضوع فعالیت و تیم کاری مناسب به عنوان معیارهای اصلی پذیرش در پارک علم و فناوری اشاره کرد. برای اطلاع از شرایط ویژه هر سه دوره فوق به بخش عضویت در سایت پارک علم و فناوری، قسمت دورههای مختلف رجوع کنید.
واحدهای فناور مستقر در پارک فناوری پردیس به استناد ماده 9 قانون حمایت از شرکتها و موسسات دانشبنیان و تجاری سازی نوآوریها و اختراعات می توانند از مزایای ماده (13) قانون چگونگی ادارهی مناطق آزاد و سایر حمایتهای مادی و معنوی به شرح ذیل بهرهمند گردند: • معافیت مالیات بر درآمد و حقوق کارکنان؛ • معافیت از پرداخت عوارض معمول کشور؛ • عدم شمول قانون کار؛ • معافیت قراردادهای پژوهشی و مهندسی؛ • صدور نامه های افزایش ضریب امتیاز فنی حضور در مناقصات؛ • تسهیل گری و صدور انواع معرفی نامه ها؛ • خدمات مشاوره از کارگزاران خدمات تخصصی؛ • ارائه خدمات توانمندسازی به افراد و تیم های خلاق/ نوآور؛ • خدمات مشاوره در زمینه امور مرتبط با معافیت های مالیاتی؛ • خدمات مشاوره در زمینه اخذ پروانه بهره برداری / تحقیق و توسعه / فنی و مهندسی؛ • خدمات مشاوره در زمینه ارزیابی و تشخیص صلاحیت دانش بنیانی؛ • بهره مندی از خدمت تخصصی نظام وظیفه؛ • بازاریابی در سازمان های دولتی؛ • حضور در غرفه پارک در نمایشگاه های فناوری و نوآوری؛ • جذب سرمایه گذار؛ • واگذاری اجرای طرح های فناورانه مورد نیاز صنایع دولتی؛ • تسهیل ارتباط با موسسات تحقیقاتی و مطالعاتی دانشگاه؛ • استفاده از امکانات و زیرساختهای مشترک و کاهش هزینهها؛ • بهرهبرداری از ارتباطات ایجادشده با سازمانها؛ • تسهیل ارتباط با نیروهای متخصص و جوان دانشگاهی و تامین نیروی کار؛ • استفاده از مزایای همجواری واحدهای فناور با یکدیگر؛ • امکان استفاده از سمینارها و کارگاههای آموزشی در محل پارک؛ • پیدا کردن وجه اعتباری جدید در قالب حضور در پارک فناوری پردیس جهت توسعه بازار؛ • حمایت از ثبت اختراعات داخلی و خارجی؛ • حمایت از ثبت علامت تجاری داخلی و خارجی؛ • حمایت در تهیه طرح توجیهی؛ • حمایت از اخذ استانداردها و تاییدیههای ملی و بینالمللی؛ • معرفی کارآموزان جهت فعالیت در شرکتها؛ • حمایت از انجامهای پایاننامههای دانشجویان مرتبط با حوزه تخصصی شرکتهای مستقر؛ • حمایت از حضور در تورهای فناوری؛ • حمایت از حضوردر نمایشگاههای داخلی و خارجی؛ • حضور در دوره های آموزشی برگزار شده؛ • عوارض سرمایهگذاری خارجی و مبادلات مالی بین المللی؛
مراکز رشد، مراکزی برای جبران ریسک ایجاد شرکتهای نوپا (Start up) هستند. منظور از شرکتهای نوپا (Start up)، شرکتهایی هستند که منابع مالی و تجربه کاری با ریسک بالا ندارند. مراکز رشد دارای امکانات مشترک، خدمات مشاورهای، آموزش و پشتیبانی عموما دولتی برای گروههای کارآفرین میباشند. به عبارت دیگر، این مراکز تلاش میکنند شرکتهای نوپا (Start up) که در حوزه فناوری مشغول به کار میشوند را حمایت مادی و معنوی کنند تا در نهایت این شرکتها بتوانند با تجاری سازی طرح خود، به تولید و توسعه فناوری پرداخته و وارد چرخه سودآوری و اشتغالزایی شوند.